Jongen of meisje? De geslachtsbepaling!

Weten jullie al wat het wordt? Dit is de vraag die aan het begin van de zwangerschap verreweg het meest gesteld wordt. Mijn ervaring heeft inmiddels geleerd dat “een baby” hier niet het gewenste antwoord is. Nee, je moet hier daadkrachtig en inhoudelijk juist antwoorden. Maar voordat we dit antwoord vol overtuiging konden rondschreeuwen was het uiteraard van het grootste belang dat we dit eerst zelf te weten kwamen.

De geslachtsbepaling

Na 16 weken zwangerschap gingen we daarom naar Vita voor een geslachtsbepaling. Ik had mijn vooronderzoek gedaan, alle mitsen en maren afgewogen en de voor-en nadelen tegen elkaar weggestreept. We kunnen zeggen dat we het geslacht weloverwogen hadden bepaald. Eenmaal bij de echo aangekomen bleek al vrij snel dat je zelf helemaal niks te bepalen hebt. Vanaf nu spreek ik daarom liever over een geslachtsmededeling.

Afijn. Zodra andere mensen doorhebben dat er een geslachtsmededeling aanstaande is zijn ze benieuwd naar je voorkeur. Vaak vergezeld van de kreet ‘of wil je dat het een verrassing is’?

Deze vraag slaat echt helemaal nergens op. Stel je gaat naar een restaurant en er wordt aan je gevraagd of je vlees of vis wilt. Je geeft aan dat het niet uitmaakt en de ober serveert een heerlijk op de huid gebakken stukje zalm. Er is nog nooit, maar dan ook echt nog nooit, iemand geweest die dan verbaasd uitriep: “Vis? Wat een verrassing!” Maar dit even geheel terzijde.

Jongen of meisje?

Dus ja. Wij wilden het geslacht weten. Dan blijft natuurlijk de vraag of ik een voorkeur heb. Voorkeur is niet de juiste term. Vanuit mijn eigen ervaring heb ik alleen kennis van het leven van een jongen. Dit is mijzelf altijd goed bevallen en het leek mij wel wat dit ook allemaal met mijn eigen zoon te beleven. Samen schreeuwen langs de lijn bij FC Groningen, samen het eerste biertje drinken en meer van dat soort dingen. Was het een voorkeur? Nee, meer een hang naar het bekende.

Eenmaal aangekomen bij de echo gaat het beeld aan en we werpen een blik op de buikinhoud van mijn vrouw. Dat werd ons tenminste verteld. Het konden net zo goed de beelden zijn van een archeologische opgraving ergens in de Italiaanse heuvels of een hele slechte opname van de maanlanding. Ineens roept de echoscopist ‘ik zie hier duidelijk een bobbel’. Uit eigen levenservaring wist ik nog te herinneren dat een bobbel in de broek een veel voorkomend symptoom is bij jongens. ‘Dat betekent dat het een meisje wordt. Gefeliciteerd!’.

In opperste staat van verwarring lopen we naar de auto. Een meisje. En hoe langer ik weet dat we een meisje krijgen hoe leuker ik het ga vinden. Na een paar maand in de zwangerschap wilde ik niet anders meer en hield ik al intens veel van mijn meisje.

Maar we gaan wel samen naar FC Groningen.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll naar top