Rolf

Eerste Moederdag schilderkunst

Fijne Moederdag

En toen was het de tweede zondagochtend van mei. De eerste Moederdag. We zaten samen aan het ontbijt en ik haalde de mamasverrassingsdoos te voorschijn. Bij ieder cadeautje werd moeders glimlach groter. En dan als uitsmijter het rolletje papier met een strikje eromheen. Het meesterwerk werd uitgerold, liefdevol bekeken en meteen opgehangen.

De kracht van clichés

Babyvoeten-Babyfeet-Babyvoetjes

Clichés zijn irritant maar ze worden vaak gebruikt omdat ze waar zijn. En ja, dat is ook een cliché en dus waar. “Dat wordt de komende maanden niet meer doorslapen! Je leven wordt nooit meer hetzelfde! Geniet maar van je vrije tijd!” Zodra je aankondigt dat je er mede verantwoordelijk voor bent dat er binnenkort een nieuw minimensje op aarde komt, komen de clichés op je af.

Lange baby nacht

En dan slaat mij ineens de schrik nog harder om het hart. De Dame! Het is inmiddels 06:15 en ik heb helemaal niets gehoord vannacht! Inmiddels overheerst lichte paniek terwijl ik wanhopig naar de babyfoon zoek. Mijn bibberende hand pakt het apparaat op en brengt hem richting mijn gezicht. Op het beeld zie ik De Dame liggen. Stil.

Van aardbevingen naar Brinta

Persoonlijk ben ik niet van het meteen opruimen van dingen. Het bijna lege bordje pap met de lepel er nog in bleef dan ook de hele nacht op tafel staan. De volgende ochtend loop ik de kamer binnen terwijl ik de laatste restjes slaap nog uit mijn ogen veeg en zie ik de chaos op tafel. Dat wordt dus eerst opruimen en dan pas koffie.

Baby’s en koffie

Hier begint het ritueel. Met een beetje stoom verwarm ik mijn kopje voor, intussen maal ik de boontjes van Klasbak (mijn favoriete koffiezaak). De gemalen koffie doe ik de koffiehouder en met een gevoelige maar tegelijk stevige beweging stamp ik de koffie aan. Verliefd kijk ik over mijn schouder en zie de dame met een bewonderenswaardige souplesse haar ochtendgymnastiek oefeningen doen.

Scroll naar top